دختران یا پسران، کدام درون قبال مسائل خانوادگی مسئولیت‌پذیرترند؟

کد خبر: ۱۲۶۲۴۳

تاریخ منتشر شدن: دوشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۸ – ۲۲:۵۴

یک متخصص روانشناسی کودک و نوجوان، ضمن بیان آنکه دختران درون قبال مسائل خانوادگی و پسران درون قبال مسائل اجتماعی مسئولیت پذیری بیشتری دارند، راهکارهایی موثر ازبرای پرورش مسئولیت پذیری درون کودکان ارائه کرد.


به گفته بهداشت نیوز به نقل ازایسنا، گوهریسنا انزانی با بیان اینکه مسئولیت نوعی ویژگی شخصیتی هست که به‌صورت نگرشی درون ساختار روانی و رفتاری فرد شکل می‌گیرد، اظهارکرد: مسئولیت‌پذیری به این معنی فرد بتواند تعهداتی که بر عهده دارد را به‌درستی انجام دهد که البته مسئولیت‌پذیری درون پس فردی زمینه‌ساز مسئولیت‌پذیری اجتماعی هست.

به گفته وی فردی که مسئولیت‌پذیری را درون کودکی بیاموزد می‌تواند به فرد موفقی تبدیل شود. درون همین راستا خانواده و مدرسه باید آموزش‌هایی را ازبرای ارضای احتیاج روانشناسی و روانشناختی که درون آخر منجر به حس مسئولیت پذیری میشود اختصاص دهد چراکه رفتار مسئولانه از شاخص‌های انسان سالم درون هر جامعه ای به شمار می‌رود که باید از دوران کودکی به افراد آموزش داده شود.

این روانشناس با بیان اینکه مسئولیت حاصل سه ویژگی تشخیص، تصمیم و خلاقیت هست، گفت: افراد مسئولیت‌پذیر

افرادی با وجدان، مطمئن، جدی و مقرراتی هستند این درون حالیست که مسئولیت‌پذیری اکتسابی و خواهان آموزش والدین هست. مسئولیت‌پذیری دارای مولفه‌های اصلی شامل یادگیری رفتارهایی که احتیاج اساسی فرد را برآورده می‌کند و پذیرفتن پیامد رفتار هست.

بنابر اظهارات انزانی، کودکانی که مسئولیت‌پذیری را نیاموزند درون آینده درون کارها به موفقیت نخواهند رسید، رابطه ها دوستانه اشتباهی برقرار می‌کنند، اعتماد به نفسشان کاهش می‌یابد، خشم، استرس، افسردگی و اضطراب درون آنها بیشتر می‌شود. همچنین بزهکاری، ترک تحصیل، انزوای اجتماعی، سردرگمی، کاهش حس امنیت، قانون‌گریزی، نزول گرایش به نظم، کاهش رابطه ها اجتماعی، کاهش انگیزه‌های پیشرفت، خشونت علیه همسر، گرایش به مواد مخدر و مشروبات، انتقام گیری و انتقاد دائم از دیگران از دیگر خصوصیات خلقی این افراد می‌شود.

وی افزود: از دیدگاه نظریه یادگیری اجتماعی، بهترین شیوه آموزش مسئولیت‌پذیری به کودکان الگو برداری مناسب از والدین و محیط اجتماعی هست.

این روانشناس با بیان اینکه مسئولیت‌پذیری می‌تواند به‌صورت آگاهانه و ناآگاهانه به کودکان آموزش داده شود، گفت: درون شیوه آگاهانه والدین با امر و نهی، آموزش و تشویق و تنبیه مسئولیت‌پذیری را درون فرزندان شکل می‌دهند ولی درون شیوه ناآگاهانه کودکان با مشاهده و الگوگیری از رفتار و گفتار والدین رفتارهای مسئولانه را می‌آموزند و این رفتارها را درونی می‌کنند البته از دیدگاه روانشناسی والدین نباید به کودک به‌صورت مستقیم امر و نهی کنند. بهترین مسیر آموزش مسئولیت‌پذیری درونی‌سازی با شیوه تربیتی مناسب از سوی والدین هست.

به گفته وی، درون شیوه فرزندپروری منسجم و صمیمی که والدین درون تربیت فرزندان با یکدیگر اختلاف نظر ندارند، درون برابر فرزندانشان مشاورانی آگاه و با دانش هستند، والدین مسئولیت پذیری زیادی درون قبال فرزندان و همسرشان دارند و می‌دانند که مشورت درون زندگی تاثیر زیادی دارد و به صورت مداوم درون حال پیشرفت و تکامل روحی، جسمی و معنوی هستند و درون کنار هم احساس شادی می‌کنند، بهترین شرایط را ازبرای آموزش مسئولیت پذیری درون فرزندانشان فراهم می‌کنند.

انزانی تاکید کرد: طبق پژوهش‌های انجام شده مسئولیت‌پذیری خانوادگی درون دختران و مسئولیت‌پذیری اجتماعی درون پسران بیشتر پرورش می‌یابد، حال آن‌که کودکانی که دارای اعتماد به نفس بیشتری هستند مسئولیت پذیری بیشتری را بر عهده می‌گیرند.

وی درون ادامه درمورد نحوه پرورش مسئولیت پذیری درون کودکان گفت: مشارکت دادن فرزندان درون مسائل خانه و خانواده سبب پرورش مسئولیت پذیری درون کودکان می شود. والدین با یادگیری مهارت‌های فرزندپروری و اجرای کامل تکنیک‌های یاد گرفته شده می‌توانند فرزندان مسئولیت‌پذیری را تربیت کنند. می‌توان با توجه به سن و توانمندی کودک آنها را درون مرتب کردن اتاقشان مشارکت داد ولی پیش از این والدین باید خشم و استرس خود را کنترل کنند و بتوانند شیوه موثرارتباط با فرزندان خود را بیابند. باید هنگام مرتب کردن اتاق کودک، کنار وی بنشینند و همراه با گیم و شیطنت مسئولیت پذیری را به کودک آموزش دهند. هرچقدر وسایل اتاق کمتر امکان مرتب کردن آن بیشتر و راحت‌تر خواهد بود.

انزانی افزود: همچنین والدین می‌توانند درون کارهای مربوط به خانه‌داری از فرزندان خود کمک بگیرند چون کودکان معمولا از سنین بسیار کم علاقه به کمک کردن به والدینشان دارند. همچنین گیم پازل و لگو گیم ازبرای پرورش نظم و مقررات درون کودکان بسیار موثر هست.

وی ادامه داد: والدین باید از کودکان خود بخواهند که درون ساعت مشخصی بخوابند، مسواک زدن را طبق قاعده نظم بدانند و هر کاری را با برنامه و قاعده خاصی انجام دهند. باید از دستورات مبهم به کودک پرهیز کنند و به‌صورت جزئی کودک را راهنمایی کنند. والدین نباید دستورات پشت سر هم به کودک بدهند…آنان باید درون قبال هر رفتار مناسب به شیوه کلامی یا غیر کلامی کودک را تشویق کنند البته باید از باج دادن به فرزندشان پرهیز کنند به این معنی پیش از انجام هر رفتار به کودک هدیه داده نشود ولی چنانچه کودک درون انجام مسئولیت ساده‌ای که به عهده وی بود موفق عمل کرد با گفتارهایی مثل آفرین، مرسی دخترم، چشمک زدن، نوازش کردن و بوسیدن و دادن خوراکی‌های خوشمزه و ساده کمک کنند تا مسئولیت پذیری درون کودک تقویت شود. والدین باید اجازه دهند کودکان کارهای ساده و جزئی را تا جایی که به آن‌ها آسیبی وارد نمی‌کند خودشان انجام دهد و تنها مراقب امنیت فرزند باشند که درون انجام این کارها آسیبی به آن‌ها وارد نشود.

Leave a comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *